Ben Hep Seni Düşünürüm


413. Gün 23.10


Dün olanları düşünüyordum. Aklımı mı yitiriyorum, sana kavuşacağım gün mü yaklaştı? Bugün birini sana benzetmeyeyim diye dışarı çıkmadım. O iğrenç kara ruhları taşıyan bedenleri sana benzetmek büyük hakaret olurdu!

Dışarı çıkmama kararı almamın hemen ardından yüzümü yıkamak için gittiğim lavaboda aynaya bakınca yine seni gördüm. Evin içinde aynaların bulunduğu unutmuşum. "Her yerde sen varsın." demiştim, hâlâ her yerde sen varsın... Şimdi burada olsan bana "fazla düşünüyorsun, aklını oynatacaksın" derdin. Haklısın, fazla düşünüyorum. Ama ne yapayım kendime engel olamıyorum, durduramıyorum kendimi. Beynimi mi parçalamalıyım? Bu bir çözüm olur mu?

Aşktan yana söz duyunca
Ben hep seni düşünürüm
Uçsuz hayaller boyunca
Ben hep seni düşünürüm

Yıldızlar kayar yüceden
Renkler sıyrılır geceden
Yüreğim sızlar inceden
Ben hep seni düşünürüm

Aklın ucu değer hiçe
Yol ararım içten içe
Kainat uyur sessizce
Ben hep seni düşünürüm

Ben hep seni düşünürüm, okuduğum şiirlerde seni bulurum. Romanlarda, öykülerde de seni bulurum. Ben hep seni düşünürüm. 

Senden aldığım ilk resmi buldum. "Çizerken seni düşündüm," derken gülerek resmi bana uzatmıştın. Gülümsemen beni dünyadan alıp çok uzak evrenlere götürüyordu, aklıma geldikçe yine öyle oluyor. Birkaç saniye bu dünyadan tamamen ayrılıyordum. "Alsana,"  derken hâlâ gülüyordun ama sesin kendime getirmişti. Resmi aldığım an dünyadaki en güzel resim olduğunu düşünmüştüm. Yarı at yarı insan bir canlı çizmiştin, suratı bana aitti. Bir fotoğrafım bile yokken nasıl benzetmiştin? Benzetme de değil ki bu, tıpkısının aynısı! Aynada bile daha az benziyorum kendime. "Sentor," dedin, "sen seversin." onaylarcasına salladığım başım ve kulaklarıma varan ağzımla bir kez daha zekana ve yeteneğine, sana, hayran kalmıştım.

Korkunun bittiği yerde
Haz duyarım ince ince
Bir mezar görsem bir yerde
Ben hep seni düşünürüm

Zaman hep sonsuza akar;
Meyve dökülür, dal kalkar
Çiçeklere bakar bakar
Ben hep seni düşünürüm

Rüzgar eser ilden ile
Sağlıkta bitmez bu çile
'Var'dan öte, 'Yok'ta bile
Ben hep seni düşünürüm*
Resmi çerçeveleteceğim, umarım bunun için bana kızmazsın. Duvarıma asmam gerekiyor. Seni unutmak için çabalayacağım yere seni daha fazla anıyorum, kızacağını biliyorum ama söz vermiştim: Sonsuza dek... 

Asi bendeni affet! "Ben seni unutmak için sevmedim," ve ben hep seni düşünürüm...


*Abdurrahim Karakoç, Ben Hep Seni Düşünürüm

3 yorum:


Öne Çıkan Yayın

Makber

En Çok Görüntülenenler

Kategoriler

Arşiv

E-posta takip